به دل گفتم
به دل گفتم: از کسی بگو که بهترین زمین است.
گفت: او!
گفتم: کسی که خدای تعالی بسیار دوستش دارد.
گفت: او!
گفتم: کسی که احمد(ص) از او یاد کرده است.
گفت: او!
گفتم: کسی که علی(علیه السلام) اورا فرزند خود خوانده.
گفت: او!
گفتم: کسی که فریادرس فاطمه پشت در بود.
گفت: او!
گفتم: کسی که زینب به انتظارش نشسته تا انتقان سر های بر نی شده را بگیرد.
گفت: او!
گفتم: کسی که در سخت ترین لحظات دستم را بگیرد.
گفت: او!
گفتم: کسی که ندیده دوستش دارم!
گفت: او!
گفتم: او کیست که زمین و زمان به وجودش افتخار می کند و ملائکه سجده اش را می گویند؟ او کیست که عشق مصطفی و آل اوست؟ او کیست که هر زمان نامش را به زبان می آورم ، در میان لبخند بغضی در گلویم خودنمایی می کند و همراه با اشک چشمم، شادی همه ی وجودم را فرا می گیرد؟
دلم گفت: او مهدی است. کسی که فرزند زهراست و عضشق سیزده معصوم پاک.
پس به دلم گفتم قسم به ذات پاک خدا و حقانیت مهدی...!او را تا بینهایت دوست دارم و چشم به راهش هستم...!