ندبه های دلتنگی....

اگر  کسی بی کس و یار باشد غریب است اما غریبی اش جانکاه نیست.

غریب جانکاه آن کسی است که میلیون ها نفر خود را شیعه ی او می خوانند اما در عین حال تنها و بی کس است!

او که همه ی انبیاء و اولیاء آرزوی ظهور او و خدمت در رکابش را داشته اند چرا باید چنین مورد غفلت و بی توجهی پیروان خود قرار گیرد؟!

او که آنچنان مهربان و دلسوز است که می فرماید: ((من در شبانه روز صد مرتبه برای شیعیان گنه کارم دعا می کنم)) چرا باید مورد نامهربانی ما مدعیان محبت قرار گیرد؟!...

ای شیعیان آیا موقع آن نرسیده که به ندای مظلومیت آن حضرت که همچون جد غریبش صدا میزند: ((کیست مرا یاری کند؟)) لبیک گفت؟!

تا چند در این ویران افسرده و زندانی                                 در را بگشا جانا بر یوسف کنعانی